Kaf dağı kadar

İnsan en çok kendiyle konuşur. İnsan en çok kendini suçlar. İnsan en çok kendine öfkelenir. İnsan en çok kendiyle yüzleşmekten korkar. İnsan en çok kendini affetmekte zorlanır.

Ve insan en az kendini anlar.

Der; Yürümeye devam et kitabında Ferhat KARDAŞ

İnsan dediğinde benim tezim hep bir hüzün, Bu denli de kendini zorladığını ve yorduğunu düşünürsek yazarın söylediklerini de dikkate alırsak tezim doğru gibi. Aslına baktığında, düşünürsek biraz en çok da, insana yakışıyor be HÜZÜN.

Genelde yazılarımda, danışanlarıma, dostlarıma ve arkadaşlarıma hep söylerim neyi ne kadar yönetebilirseniz tadını çıkarır öğretinizi alır yolunuza devam ederseniz. Hüzün de böyle işte yönetebildiğimiz kadar bizim, en çabuk olgunlaştığımız, büyüdüğümüz, ayakları daha sağlam yere basmamızı sağlayan bir his değil midir?

O zaman Hüznü tanıyarak anlayalım biraz ne dersiniz?

Kalbi Hazin; hüzünlü kalp insan bedenine nefsine yani kendine dönerek hakikati göremediğini hissedince üzülür. (anonim )

Hüznü anlayalım mı?

Gözün değil özün ağlamasıdır. Hüzün acının zirvesine çıkıp etrafına çöken sisin arasından hakikati görme çabasıdır.

Ortağı yoktur hüznün yalnız yaşanır. İçinin en karanlık köşesine çekilip, yolunu bulmak için kendinin yakmaktır.

Kendi ateşinle yolunu aydınlatmak yanarken de gülümsemektir, Hüzün.

Göremediklerindir, sarılamadıklarındır bunu bir daha yapabilmenin imkânsızlığı içinde kavrulmaktır Hüzün.

Ağlayamamak gözyaşının bile kifayet etmediği acizliğinden kaçtığın kaçıp saklanıp seni senle bırakmasıdır hüzün.

Hiçbir dâhilin olmadığın halde gelip seni bulan, en sevdiklerinden vuran acının adıdır Hüzün.

Elinin kolunun bağlanmasıdır, insan olarak hiçbir şey yapamadığın belirsiz bir bekleyişin sızısıdır Hüzün.

Şekli nasıl olursa olsun seni sarmalayan aşkın içini alev alev yakmasıdır Hüzün.

Sesini, sevdiğini, duyuramamaktır hüzün.

İçindeki sesler çığlık çığlık bağırırken susup kalmaktır, delirmektir. Kendinin en derinine çekilip çaresizce o seslerin susmasını beklemektedir. Hüzün

Sevdiklerinin canını yakacağını bile bile inandığın yolda yürümeye devam etmektir ki bunun onlara yaşatacağını bildiğin için onların acılarını da yüklenip yürümektir Hüzün.

Kalbin en sarp kayalıklarıdır hüzün KAF dağıdır.

Sevgiyle

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Elif Tarakçı Uzan - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kartepe Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kartepe Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Kartepe Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Kartepe Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.